Muzeum regionu Wyhorlat w Humennym

Główną atrakcją w słowackim mieście Humenne jest pałac, który dawniej był siedzibą pochodzącego z Neapolu szlacheckiego rodu Drugethów. Obecnie znajduje się tam muzeum, a w parku tuż za pałacem położony jest niewielki skansen.

Muzeum Wyhorlackie powstało w 1960 roku, to wtedy właśnie Rada Miejskiego Komitetu Narodowego uznała, że wyremontowany dwór w Humennie będzie pełnił również funkcje muzealne. Jednak dopiero od 1969 siedziba muzeum znalazła się w budynku renesansowego pałacu pochodzącego z XVII wieku. Obiekt pod koniec XIX wieku został przebudowany na wzór francuskich zamków barokowych.

Obecnie w muzeum możemy znaleźć m.in. ekspozycje artystyczno-historyczną i przyrodniczą, związaną z obszarem górnego Zemplína, artystyczno-historyczną, galerię królów węgierskich, salon chiński, zbiór broni, a także monet celtycko-dackich. Do najcenniejszych eksponatów w zbiorach muzeum należą monety, unikalna zabytkowa broń, barkowe ikony oraz zbroje.

Wystawa historii sztuki

Ekspozycja historii sztuki umieszczona jest w 18 pomieszczeniach renesansowego pałacu. Oryginalne antyczne meble i akcesoria służą do przedstawienia wystroju wnętrz kultywowanego przez szlachtę od epoki renesansu do XX wieku. Sale zdobią obrazy olejne i portrety stworzone przez krajowych oraz europejskich mistrzów z XVII-XIX wieku, a także mieszczą kolekcie historycznej broni, zegarów i porcelany.

Najbardziej unikalnymi elementami ekspozycji są z pewnością pomieszczenia w południowym skrzydle parteru zamku ze względu na malowidła ścienne (pokój królów węgierskich, pokój orientalny, pokój ornamentów, pokój Marii Teresy). Częścią ekspozycji jest również oryginalnie odrestaurowana studnia pałacowa z XVIII wieku, która znajduje się na wewnętrznym dziedzińcu wschodniego traktu zamku.

Zbiory przyrodnicze i skansen

Zbiory przyrodnicze w północnym skrzydle dworu prezentują walory przyrodnicze całego regionu Humenné. W ogrodzie dworskim rosną rzadkie gatunki drzew i krzewów, a w otaczającym go parku znajduje się skansen architektury ludowej. Obiekty są niesamowitym źródłem wiedzy dotyczącej stylu życia ludzi, którzy mieszkali dawniej na terenach Górnego Zemplina.

Pierwotna wystawa została utworzona w muzeum w 1990 r. Po kilku zmianach aranżacji wystawa prezentuje obecnie charakterystyczne dla północnosłowackiej fauny eksponaty owadów, ptaków i ssaków w ich obecnej formie. Kolekcja zajmuje powierzchnię 300 metrów kwadratowych. Jej uzupełnieniem jest prezentacja rozwoju geologicznego regionu za pomocą eksponatów geologicznych – minerałów, skał i skamieniałości.

Skansen powstał w latach 1974-1982 i był dostępny dla publiczności w roku 1985. Zespół 16 budynków przedstawia typową wiejską architekturę mieszkalną i gospodarczą regionu wschodniokarpackiego. Dominującymi materiałami budowlanymi prezentowanych obiektów są drewno, kamień, ziemia i słoma.

Od 2003 roku ekspozycje są systematycznie rekonstruowane. Przy remontach dachów, odrzwi i elewacji stosowane są technologie z ubiegłych lat. Prezentowane budynki gospodarcze wyposażone są w meble z dawnych czasów oraz narzędzia do wykonywania indywidualnego rzemiosła ludowego. Częścią składową obszaru ekspozycji są również obiekty gospodarcze – młyn wodny, warsztat kowalski, spichlerz, stodoła, studnia, piwnica oraz fragmenty lasu.

Wyróżniającym się obiektem w okolicy jest drewniany kościół św. Michała Archanioła – cerkiew z 1864 roku, która pierwotnie ulokowana była w miejscowości Nova Sedlica. Kościół jest narodowym zabytkiem kultury. Z architektonicznego punktu widzenia jest to trójwymiarowy drewniany budynek usytuowany na kamiennej podmurówce. Najbardziej znaczącą i ozdobną częścią kościoła jest barokowy ikonostas z połowy XVIII wieku.