Krynica-Zdrój unowocześnia wizerunek

Krynica-Zdrój – miasto Nikifora, Kiepury, wód zdrojowych – od kilka lat staje się nowoczesnym kurortem górskim.

O Krynicy-Zdrój słyszeli wszyscy. Kurort ma historię sięgającą połowy XVI wieku, a od początków XIX znany jest już jako zdrój kąpielowy. Najbardziej żywiołowy rozkwit rozpoczął się w 1856 roku, gdy do Krynicy przybył Józef Dietl, profesor i kierownik Katedry Medycyny Wewnętrznej i Kliniki Lekarskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego, który wraz z ekspertami opracował plan i stworzył najbardziej nowoczesne urządzenia uzdrowiskowe. Ta wielka postać jest uważana za ojca polskiej balneologii, leczenia higieniczno-dietetycznego oraz propagatora fizykoterapii.

Efektem tych działań było m. in. powstanie Starych Łazienki Mineralnych, Starych Łazienek Borowinowych, Domu Zdrojowego czy drewnianej Pijalni Głównej wraz z deptakiem.
Dużą rolę w rozwoju uzdrowiska odegrało przedłużenie w 1911 roku linii kolejowej, która wcześniej docierała tylko do Muszyny.

Krynica stała się modnym, nieco snobistycznym miejscem pobytu i wypoczynku wielu sławnych Polaków, bywali tu m. in. J. Matejko, A. Grottger, H. Sienkiewicz, J.I.Kraszewski.

Renoma uzdrowiska była kontynuowana, a nawet została spotęgowana po I wojnie światowej, już pod polskimi rządami. Bywali tu m. in. : L. Solski, H. Modrzejewska, W. Reymont, J. Tuwim, K.I.Gałczyński i J. Kiepura, który miał własną willę “Patria”. Szacuje się, że w 1938 roku przyjechało do Krynicy na wypoczynek i leczenie 40 tys. osób.

Ten burzliwy rozwój przerwała II wojna światowa. Odbudowa i rozbudowa ruszyła w latach 60-tych ub. wieku, ale koncentrowano się głównie na bazie leczniczej i hotelowej, kosztem ogólnodostępnej infrastruktury towarzyszącej. Piękne rzeczy działy się natomiast w sferze kultury. Światowy rozgłos uzyskuje Nikifor Krynicki /właśc. Epifaniusz Drowniak/, zaliczany do grona najwybitniejszych malarzy prymitywistów. Od 1967 roku odbywają się Festiwale im. Jana Kiepury, którym wysoką międzynarodową rangę nadał od 1982 r. Bogusław Kaczyński.

Po 1990 roku władze samorządowe opracowały program rewitalizacji i ewolucji Krynicy w nowoczesne i atrakcyjne dla turystów uzdrowisko, z bogatą ofertą leczniczą, rekreacyjną, turystyczną i sportową. Koncepcja ta zakładała zrównoważony rozwój tych wszystkich funkcji tak, aby było to miejsce, które przyciąga przez cały rok, zarówno kuracjuszy, jak i miłośników sportu i turystyki aktywnej, regionalnej kuchni czy też koneserów kultury i unikalnego dziedzictwa Beskidu Sądeckiego.

Największe inwestycje, które wcześniej zrealizowano, to kolej gondolowa na Jaworzynę Krynicką wraz z trasami narciarskimi i hala sportowo–widowiskowa ze sztucznym lodowiskiem. Wytyczono również szereg tras rowerowych.

Burmistrzem Krynicy-Zdrój jest od 2018 roku Piotr Ryba, który zamierza kontynuować politykę poszerzania turystycznej atrakcyjności uzdrowiska. Planuje, że w przyszłości będą tu przyjeżdżały różne kategorie turystów, którym trzeba zapewnić wszelkiego rodzaju atrakcje. Nad nowoczesnym wizerunkiem Krynicy ściśle współpracuje z Krynicką Organizacją Turystyczną, kierowaną na co dzień przez Daniela Lisaka. Ich marzeniem jest, aby już niedługo każdy mógł tu znaleźć coś interesującego dla siebie.

Wąskim gardłem w napływie turystów jest dostępność komunikacyjna. Autobus z Krakowa jedzie do Krynicy prawie 3 godziny, pociąg ok. 5-ciu /!/ – ciekawe czy w roku 1911 jechał szybciej?
Burmistrz głęboko wierzy, że za kilka lat przy pomocy władz wojewódzkich i ten problem uda mu się rozwiązać. Na razie nocne połączenia autobusowe z Warszawy zainaugurował “Polonus”.

Wieża – nowy symbol Krynicy

W tę wizję “uniwersalnej” Krynicy-Zdrój doskonale wpisuje się oddana do użytku w połowie ub. roku zjawiskowa Wieża widokowa, położona wśród koron drzew. Ta jedyna w Polsce unikalna drewniana konstrukcja o wysokości 49,5 m, zbudowana została się na szczycie stacji narciarskiej Słotwiny Arena (896 m n.p.m). Do podnóża Wieży można się dostać zarówno 6 osobową kolejką krzesełkową, jak też wejść spacerem utwardzoną drogą z atrakcyjnymi widokami. Dalej do szczytu prowadzi licząca 1030 m drewniana ścieżka, wzdłuż której można bliżej poznać okoliczną przyrodę, a także – dzięki 15 autorskim instalacjom edukacyjnym – historię regionu. W drodze powrotnej, szczególną atrakcją dla dzieci i młodzieży, jest możliwość skorzystania z 60-metrowej zjeżdżalni.
Sama Wieża rzeczywiście robi wrażenie, a jej drewniana konstrukcja imponuje precyzją wykonania. W Polsce nie wszyscy jeszcze o niej zdążyli się dowiedzieć, ale prawdopodobnie już niedługo przebije popularnością inne atrakcje turystyczne Krynicy-Zdrój.

Krynica Zdrój – turyści powoli wracają