Więcej do zwiedzania w Deir el-Bahari

Dzięki działalności polskich archeologów, kolejna część świątyni Hatszepsut w Deir el-Bahari zostanie udostępniona dla zwiedzających.

Otwarcie Głównego Sanktuarium Amona-Re w świątyni Hatszepsut w Deir el-Bahari (koło Luksoru, Górny Egipt) oraz poprzedzającego go Portyku Ptolemejskiego zostało zaplanowane na 9. grudnia 2017 r. na godz. 14:00.

Gospodarzami uroczystości są Ministerstwo Starożytności Egiptu, reprezentowane przez Ministra Storożytności, prof. Chaleda el-Enani oraz Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW, reprezentowane przez dr. hab. prof. UW Tomasza Waliszewskiego, Dyrektora Centrum, przy udziale Ambasodara RP, JE Michała Murkocińskiego oraz Gubernatora Luksoru, Mohameda Badra.

Świątynia Hatszepsut w Deir el-Bahari to jedno z najbardziej popularnych turystycznych miejsc w Egipcie. Kiedyś odwiedzane było tłumnie, dziś mniej chętnie ze względu na brak poczucia bezpieczeństwa oraz komunikat MSZ, który odradza podróże w rejony położone poza turystycznymi kurortami nad Morzem Czerwonym.

Sanktuarium Amona-Re położone jest w pośrodku zachodniej ściany Górnego Festiwalowego Dziedzińca Świątyni Hatszepsut. Wejście dostępne jest z Portyku Ptolemejskiego poprzez granitowy portal, dokładnie na przedłużeniu linii wyznaczonej przez rampy dolnego i środkowego tarasu. Główne Sanktuarium składa się z Sali na Barkę oraz Sali Posągu z trzema kaplicami.

Pierwsze z pomieszczeń, miejsce gdzie podczas rytuału gościła święta barka Amona jest najbardziej okazałe z całego kompleksu. Ściany Sali na Barkę zdobią przedstawienia Hatszepsut, Tutmozisa III i Neferure, córki Hatszepsut, składających ofiary przed barką Amona oraz wizerunki zmarłych członków rodziny królowej – Tutmozisa I, Ahmes (rodziców Hatszepsut), Tutmozisa II i Neferubity (siostry Hatszepsut), witających świętą barkę.

Polsko-Egipska Misja Konserwatorska w Świątyni Hatszepsut w Deir el-Bahari została utworzona w roku 1961 przez prof. Kazimierza Michałowskiego. Od tego czasu archeolodzy, konserwatorzy i architekci związani z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW pracują nad dokumentacją i rekonstrukcją Świątyni.

Na przestrzeni lat zabezpieczono oryginalny strop Sali na Barkę, ścianę fasady oraz wybudowano ochronną platformę nad Górnym Tarasem. Oryginalnie zachowane reliefy zostały odczyszczone i zabezpieczone przez konserwatorów, co uwypukliło pierwotne żywe kolory warstwy malarskiej. W ramach kompleksowej dokumentacji przeprowadzono również skanowanie 3D.

Prace w Sanktuarium zostały zakończone, dzięki czemu może ono być udostępnione zwiedzającym.