Sprawdź, czy możesz dalej sprzedawać ubezpieczenia

Prezydent podpisał Ustawę z dnia 15 grudnia 2015 r. o dystrybucji ubezpieczeń. Wprowadza ona nowe zasady sprzedaży m.in. ubezpieczeń turystycznych.

Nowe regulacje wymuszone zostały nowelizacją Dyrektywy w sprawie dystrybucji ubezpieczeń, która na nowo reguluje zasady sprzedaży tych produktów. Tracą ważność dotychczasowe przepisy z Ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym. Nowe prawo będzie obowiązywało od 1 października.

Ustawa precyzuje liczne wymagania wobec brokerów ubezpieczeniowych, jednak przewiduje również pewne wyjątki od tych zasad. Wyłączenia te zostały wprowadzone m.in. z myślą o agentach turystycznych sprzedających ubezpieczenia podróżnym.

Ubezpieczenie jako uzupełnienie usługi

Przewidziano dwa przypadki, w których sprzedawca nie musi spełniać licznych wymogów, którym podlegają brokerzy ubezpieczeniowi. Są one przewidziane dla tych, którzy sprzedają ubezpieczenia będące uzupełnieniem dostarczanych towarów lub usług. Przewidziano jednak pewne szczegółowe warunki, które muszą być spełnione łącznie.

Z ustawy wynika, że spod ustawy wyłączone są takie ubezpieczenia, jeśli obejmują ryzyko:

• zniszczenia, utraty lub uszkodzenia towarów lub nieskorzystania ze świadczonej usługi, lub
• uszkodzenia lub utraty bagażu oraz inne ryzyka związane z usługami w zakresie podróży świadczonymi przez dostawcę

Limity kwoty składki

Dodatkowo, wprowadzono warunek, że aby taki produkt ubezpieczeniowy nie podlegał ustawie, to wysokość składki ubezpieczeniowej nie może przekraczać równowartości w złotych 600 euro. Wysokość ta jest obliczana proporcjonalnie w wymiarze rocznym.

Drugie z wyłączeń wprowadzonych z myślą o ubezpieczeniach turystycznych również dotyczy ryzyka nieskorzystania z usług, uszkodzenia bagażu oraz innego rodzaju zagrożeń związanych z usługami świadczonymi w zakresie podróży. Ponadto spełnione muszą być następujące warunki:

• czas trwania danej usługi nie przekracza trzech miesięcy
• wysokość składki ubezpieczeniowej – tym razem w odniesieniu do jednego ubezpieczonego – nie przekracza równowartości w złotych 200 euro.

Ustawa precyzuje, że równowartość tych kwot ma być przeliczana według średniego kursu euro ogłaszanego przez NBP w tabeli kursów nr 1 każdego roku.