Koniec dublowania składki na TFG
MM Sprzedaż imprez turystycznych drugiemu touroperatorowi w celu dalszej odsprzedaży nie będzie podlegała przepisom nowej ustawy. Według interpretacji PIT, składkę na TFG będzie musiał płacić tylko ten organizator, który podpisze umowę z klientem.
Czytaj więcej...
LOT nie chce być PUN PUT-em
Ustawa o imprezach turystycznych jest na tyle uciążliwa, że wielu przedsiębiorców rozważa wprowadzenie korekt w swojej działalności biznesowej, tak aby nie podlegać nowemu prawu.
Czytaj więcej...
O co chodzi w akcji "za pół ceny"
Zbliżają się dziesiąta rocznica pierwszej akcji „Poznań za pół ceny”. O tym, jak się rozwinęła, co dała miastu i jak jest kopiowana przez innych rozmawiamy z jej twórcą, Janem Mazurczakiem.
Czytaj więcej...
Smaki Europy we Wrocławiu
archiwum UM Wrocław Słoneczna pogoda, wakacje na horyzoncie i wiosna w pełni – to najlepszy czas na imprezy plenerowe. A mało która może konkurować z „Europą na widelcu” – festiwalem, który rozpocznie się wkrótce we Wrocławiu.
Czytaj więcej...
Sri Lanka liczy na Polaków
MM Polska jest dla Sri Lanki dość szybko rosnącym rynkiem turystyki przyjazdowej. W Warszawie po raz drugi zagościł roadshow zorganizowany przez Organizację Turystyczną Sri Lanki.
Czytaj więcej...
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • Koniec dublowania składki na TFG
  • LOT nie chce być PUN PUT-em
  • O co chodzi w akcji "za pół ceny"
  • Smaki Europy we Wrocławiu
  • Sri Lanka liczy na Polaków

Reklama

Reklama

poniedziałek, 06 listopad 2017 14:56

Niech im gwiazdka na hotelu nigdy nie zagaśnie

Napisane przez MM
Niech im gwiazdka na hotelu nigdy nie zagaśnie archiwum Teatru Kamienica

Kulisy hotelarstwa są motywem nowej farsy autorstwa zespołu Teatru Kamienica. Ośrodki Spa i wellness są na topie, więc pojawiają się w głównym nurcie kultury. Tylko czy wychodzi im to na zdrowie?

Zakopiański hotel, jego menedżer i specyficzni goście są bohaterami stworzonej przez Emiliana Kamińskiego sztuki, wystawianej obecnie na deskach warszawskiego Teatru Kamienica. Sztuki stworzonej głównie po to, żeby bawić, komercyjny Teatr nie ma bowiem czasu na ambitne eksperymenty. Widownię trzeba zapełnić, kasa musi się zgadzać, jest więc przede wszystkim humor sytuacyjny. Rozrywka jest na wysokim poziomie, ale przypomina trochę teatralny fast food. Trzy godziny mijają jak z bicza strzelił, a treść sztuki równie błyskawicznie zapominamy.

To ostatnie nie dotyczy jednak widzów z branży turystycznej, ci bowiem znajdą tu odbite w krzywym zwierciadle swoje zmagania z codziennością. Będą też nieco zdziwieni faktem, że hotelowe stereotypy: zła kuchnia, zepsuty grzejnik czy wieczne awarie prądu są tak nośnym motywem komediowym.

Z pewnością sztukę tę zapamiętają wszyscy, którzy mieli do czynienia z samorządami branżowymi. I uśmiechną się pod nosem, że w oczach artystów „Polska Izba Hotelarska" jawi się jako potężna korporacja, wszechmocna, wszechwładna i mająca w zakresie kompetencji kategoryzację obiektów. Zaś jej prezes, o obliczu Jacka Rozenka, jest elegancko ubranym, dobrze sytuowanym człowiekiem, który nie przekroczył jeszcze pięćdziesiątki.

Jak sądzę, każdy branżowy konsultant byłby w stanie wyprowadzić Pana Emiliana z błędu co do kondycji turystycznych samorządów. Zawahałby się jednak przy zaprzeczeniu nieprzychylnej opinii o zakopiańskich hotelach, które nie mają ostatnio dobrej prasy, dzięki aferze wokół komorniczego przejęcia jednego z nich.  

Biorąc powyższe pod uwagę, branża turystyczna nie ucierpiała zbytnio w starciu z wielką sztuką. Satyra na realia hotelowe nie ma kaleczącego ostrza, a postaci portretowane są w sposób dobrotliwy i budzą sympatię widzów. Dotyczy to zarówno gości, jak też nad-ambitnego menedżera hotelu, czy nawet wystylizowanego „prezesa z Warszawy". Ponieważ autorzy posługują się znanymi kliszami, publiczność wie, że wszystko jest tu umowne i nie ma na celu obrażać, lecz bawić.

Spokojnie można zabrać na „SPA czyli Salon Ponętnych Alternatyw" znajomych z turystyki, trochę się pośmiać i spojrzeć na „nasze podwórko" z zaproponowanym przez artystów dystansem.