Przedsiębiorcy turystyczni chcą od Skarbu Państwa 141 mln odszkodowania

Wczoraj, prawie 90 przedsiębiorców zrzeszonych w Turystycznej Organizacji Otwartej (TOO) skierowało do Skarbu Państwa wezwanie do zapłaty odszkodowania na łączną kwotę ok. 141 mln zł za niezgodne z prawem działania i zaniechania przy wykonywaniu władzy publicznej. W przypadku nieuiszczenia przez Skarb Państwa kwoty określonej w wezwaniu przedsiębiorcy wystąpią z pozwem zbiorowym.

O powodach wezwania mówił na dzisiejszej konferencji mecenas Jacek Dubois reprezentujący przedstawicieli branży. Powiedział on między innymi: “Wezwanie wysłaliśmy do Rady Ministrów, Ministerstwa Zdrowia oraz Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Jeśli w ciągu 14 dni Skarb Państwa nie zapłaci wskazanej sumy, wystąpimy z pozwem zbiorowym.

Wprowadzenie przez Ministra Zdrowia w czasie trwania stanu zagrożenia epidemicznego, a następnie przez Radę Ministrów w drodze rozporządzeń w czasie epidemii licznych ograniczeń, a nawet zakazów uniemożliwiających korzystanie z konstytucyjnie gwarantowanych praw i wolności spowodowało, że działalność branży turystycznej została nie tylko ograniczona, ale
w zasadzie przedsiębiorcy zostali pozbawieni możliwości prowadzenia działalności i zarobkowania, przez co branża poniosła i nadal ponosi ogromne straty finansowe. Akty prawne wprowadzone przez Państwo ograniczyły prawa człowieka.

Państwo, które stoi na straży prawa powinno ponieść konsekwencje za bezprawne wykonywanie władzy publicznej przez organy. Konsekwencje te mogą być nawet bardziej dotkliwe niż wtedy, gdy władza działa zgodnie z przepisami prawa, gdyż są właśnie wynikiem bezprawności i uchylania się władzy od podejmowania legalnych działań. Przy obliczaniu kwoty wezwania każdy z podmiotów dokonał indywidualnego wyliczenia swojej szkody rzeczywistej i utraconych korzyści. Szkoda rzeczywista to wszystkie koszty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, stale ponoszone przez przedsiębiorcę. Natomiast utracone korzyści to marża, którą przedsiębiorcy mogliby uzyskać, gdyby nie obowiązujące zakazy i ograniczenia. Marże, które przedsiębiorcy mogliby uzyskać wyliczono na podstawie danych z 2019 roku – dodał mecenas Dubois.

Ewentualny proces byłby precedensowy. Jak przyznała w rozmowie z przedstawicielem portalu WaszaTurystyka.pl, mecenas Elżbieta Buczek, w dotychczasowym rozprawach przed sądem, w których chodziło o zwrot kosztów) rzeczywistych i utraconych korzyści, sąd stawał po stronie przedsiębiorców. W tym wypadku mamy do czynienia z precedensem. Sąd będzie musiał zdecydować, czy przedsiębiorcy utraciliby korzyści, gdyby rząd nie wprowadził w tym roku rozporządzeń uniemożliwiających pracę – dodała Elżbieta Buczek. Innymi słowy czy jeśliby rząd polski nie zamknął granic, firm, transportu, to czy Polacy kupowaliby w biurach podróży wyjazdy.

Alina Dybaś, prezes TOO, dodała: „Firmy turystyczne nie zarabiały przez kilka ostatnich miesięcy i nadal nasze możliwości zarobku są bardzo ograniczone. Pomimo wprowadzonych ograniczeń i zakazów sektor turystyczny nie otrzymał pomocy od Państwa, która wyrównałaby choćby część poniesionych przez nas strat. Sezon letni zaraz się zaczyna a nasza branża wciąż nie wie, na co może liczyć i czy w ogóle na coś może liczyć. Ta utrzymująca się sytuacja rodzi konieczność poszukiwania ochrony na drodze sądowej, której zapowiedź stanowi skierowane wezwanie do zapłaty mające polubownie rozwiązać sytuację w tej branży.
Odebrano nam prawo do godnego zarabiania pieniędzy. Dodatkowo retoryka narzucona przez rząd, że w tym roku trzeba wypoczywać w Polsce, działa na naszą niekorzyść.”

O konieczności pomocy ze strony rządowej mówili także inni obecni na konferencji przedstawiciele branży.

Ich podstawowe postulaty, to:

. Podstawowe propozycje to:
• zwolnienie z płatności ZUS do końca 2020 roku
• rozszerzenie pomocy w ramach wszystkich programów tarcz o dopuszczalne formy prawne podmiotów tzn. Spółki Jawne, Cywilne oraz Komandytowe niezatrudniające pracowników
• zawieszenie spłaty zaległości w Urzędzie Skarbowym dla firm, które miały problemy finansowe i skorzystały z możliwości rozłożenia zobowiązania na raty, przesunięcie spłaty tych rat o 12 miesięcy
• w związku ze skierowaniem pod głosowanie pakietu mobilności do Parlamentu Europejskiego podjęcie wszelkich działań ze strony polskiej celem jego zablokowania. Jeśli pakiet nabierze mocy prawnej cały potencjał oraz konkurencyjność polskiego transportu pasażerskiego, posiadane doświadczenie i możliwości zarobkowania zostaną wyeliminowane
• podjęcie działań nakłaniających banki oraz firmy leasingowe do przeprowadzenia natychmiastowej rekalkulacji umów leasingowych, które wydłużą czas spłaty zawartych umów o 3 lata. Jednocześnie przedłużenie prolongaty spłaty należnych rat do marca 2021 r. Postulat ten pozwoli na zmniejszenie strat/upadłości przewoźników, ale również i leasingodawców. Aktualnie autobusy już straciły na wartości, gdyż popyt na nie drastycznie spadł, sprzedaż ich jest w najbliższym czasie mało realna, a więc jest potencjalną stratą dla leasingodawcy
• rozszerzenie zakresu bonu turystycznego na wszystkie rodzaje organizacji wypoczynku niezależnie od miejsca i formy ich wykorzystania
• rozszerzenie pomocy w ramach tarcz bez względu na rodzaj prowadzanej księgowości; formę prawną prowadzonej spółki dopuszczoną przez polskie prawo, z uwzględnieniem stałych pracowników nie tylko etatowych, ale również na umowach zlecenie oraz kontraktowych; obniżenie progu obrotu do 3 mln; rozszerzenie wieku taboru do lat 6 gdyż to jest tabor spełniający najwyższe normy ekologiczne;
• Rozwiązania dotyczące leasingu, czyli pomoc w rozmowach z firmami i bankami, które oferują leasing w kwestii rekalkulacji umów leasingowych, wydłużenie ich o 3 lata,
a także wydłużenie prolongaty rat leasingowych do marca 2021 – działanie we wspólnym interesie leasingodawcy i leasingobiorcy
• Branża lotnicza:
• Wypełnienie pojemności samolotów w 100%
• Racjonalne zarządzanie lotami – nieanulowanie lotów w ostatniej chwili – to działanie, które zniechęca pasażerów do rozpoczęcia podróży, potęguje niepewność
• opracowanie linii kredytowej w wysokości jednorocznego rzeczywistego obrotu z oceną zdolności kredytowej, na zasadach określonych dla mikropożyczek w tarczy 2.0, z umorzeniem odsetek za okres 2 lat.